Vanmiddag heb ik mijn in Soweto achtergelaten hoed terug gehaald in Ammerzoden. Tja en dan komt bij binnenkomst in het kantoor de heimwee terug: Ellen en haar team staan je gastvrij te woord, het werk wordt aan de kant gelegd en we praten honderduit over alles wat wij hebben beleefd in het baai mooie Suid Afrika. Vanaf Kaapstad, Houtbay, Clanwilliam en dan terug via de Tuinroute naar George, vliegen naat Johanesburg, Soweto in met gids Martien (een van de drie blanken in Soweto dus iedereen kent hem) en tot slot Madikwe wild park waar we in 24 uur de big five hebben gezien (maar ja ik was ook jarig, vernoemd naar Franciscus en getrouwd op Dierendag, dus ik heb toch wel rechten, niet dan?). Wat ons vooral is bijgebleven is de hartelijkheid van de mensen die we ontmoet hebben, ze nemen nog de tijd voor je, en juist door de persoonlijke contacten kom je veel te weten over de tijd voor en na de apartheid, discussieer je over de economie, de sociale en culturele ontwikkelingen. Ik heb zelfs zakencontacten gemaakt (mijn werk is veel te uitdagend en daarom nooit ver weg). En geen enkel moment benauwd of angstig geweest, ook midden in Soweto niet. Je hoort van die verhalen, maar wij hebben er niets van gemerkt.
Ja, Ellen zei het al: je wordt verliefd op Zuid Afrika of komt er niet meer: voor ons gaat het eerste op: we gaan in november in ieder geval weer!
Dankie vir jou goeie sorgen en tot ziens!
Frans en Saskia Nillesen-Derksen
Geschreven door: Frans en Saskia Nillesen-Derksen